Playwright'ın `request` fixture'ı, H1'de gördüğün REST Assured'un `given()`'ının TypeScript karşılığıdır — `APIRequestContext`, tarayıcı AÇMADAN doğrudan HTTP request'leri gönderen bir istemcidir. Peki Playwright zaten bir TARAYICI otomasyon aracıyken, neden ayrı bir API istemcisi taşıyor? Çünkü GRUP I'nin asıl gücü (I3'te göreceğin gibi) API ile UI'yı AYNI test dosyasında BİRLEŞTİREBİLMEKTİR — ayrı bir araca (REST Assured) geçmeden, aynı TypeScript test dosyasında hem `/api/v1/bugs`'a request atabilir hem tarayıcıyı kontrol edebilirsin. Java'da bunun karşılığı, bir Selenium testi içinde HttpClient'ı da enjekte edip kullanmaktır — mümkündür ama Playwright bunu framework'ün DOĞAL bir parçası yapar. **Derin Playwright rehberi için → `/playwright` sayfasına bak; burada sadece API tarafını görüyoruz.**
🎬 Tarayıcı Açmadan Bir Request Atmak
test('...', async ({ request }) =>
Playwright testi `request` fixture'ını parametre olarak ister.
Playwright bir `APIRequestContext` sağlar — HİÇBİR tarayıcı sekmesi açılmaz.
`request.get(...)` doğrudan `/api/v1/bugs`'a bir HTTP request'i atar — hızlı ve tarayıcı yükünden bağımsız.
İlk Playwright API Testini Yazma Sırası
@playwright/test'i kur…
Proje zaten kuruluysa ekstra kurulum gerekmez.
request fixture'ını al…
Test fonksiyonunun parametresinde { request } destructuring'i yap.
request.get/post ile /api/v1/bugs'a doğrudan request at.